Wefo Limburg

WEFO

Wedvlucht Tarbes op 9 Juli voor 1071 duiven.

Los 10.30 uur.  1^e  duif om 08.33.25 uur. Snelh. 1059 mp/m.

M.Thijssen uit Thorn vloert 1070 Tarbesvliegers.

We hebben dit seizoen al wat trubbels met het weer gehad. In het begin was het te koud en te nat en nu weet je niet waar je het moet zoeken van de hitte. Door die extreme hoge temperaturen zijn de vluchten met de jonge duiven al twee keer afgelast.  De oude duiven in de concoursen die krijgen het dus niet cadeau. Het afgelopen weekend stond de populaire fondklassieker Tarbes op het programma. Een wedvlucht die steeds meer tot de verbeelding gaat spreken. Groot en klein maken een aantal duiven klaar en raken stuk voor stuk in een droomwereld. Stel je voor dat het eens zou lukken om op dit nationale concours de eerste te pakken. Met deze stoute gedachten lopen ze rond. Helaas kan er maar ene de eerste zijn. Een belangrijke vraag op dit moment is, wat hebben de duiven op de Tarbes onderweg met dit warme weer meegemaakt? We willen het niet weten. Maar dat ze het ook warm hebben gehad en dat ze dorstig zijn geweest dat is een ding wat zeker is. Op hun vliegroute die  zo’n 970 kilometer bedraagt zijn de natuurelementen variabel. Dat de duiven op hun vlucht over Frankrijk en België dan ook iets zijn tegen gekomen dat niet in ons boekje staat kan best wel waar zijn. Bij het lossen was het goed weer en de temperatuur  was aangenaam. Maar in de loop van de dag werd het boven Frankrijk zwaar bewolkt en viel er hier en daar regen. En misschien hebben de duiven dat zelfs als aangenaam ervaren. Want ze kwamen heel kort bij hun doel. Op zaterdagochtend, rond de klok van 7 uur, begon iedereen zenuwachtig te worden. De liefhebbers voelden het aan dat het uur U er zat aan te komen. Zo stond ook M.Thijssen uit Thorn die ochtend met veel spanning zijn duiven op te wachten. Hij was mee met 6 duiven en als je hem vooraf gevraagd zou hebben welke kansen hij daarmee dacht te hebben dan zou je zijn antwoord niet voor mogelijk hebben gehouden. En dat was: “ Ik heb er 6 mee en qua hun conditie en mordant zijn al die 6 doffers in staat zijn om prijs te vliegen. En iemand die dat zegt die moet een heel groot vertrouwen in zijn duiven hebben. En inderdaad, het vertrouwen dat M.Thijssen in zijn 6 doffers had werd niet beschaamd. Om 08.33.25 uur toen werd dit bewaarheid. Op genoemde tijd landde van uit de verte zijn oude rakker, de  03/1477133, op de plank. De laatste zullen de eerste zijn.  Die “ouwe taaie” ( zijn 6^e getekende)  zei Thijssen met blijdschap toen  hij bemerkte dat zijn oude vogel het hem toch weer had geflikt. Maar hij had ook een reputatie op te houden. Hij is gekweekt uit een doffer die hij heeft van Willie Molin uit St.Geertruid met als moeder een zuster van zijn eigen geweldige “ 46”.  Die bewuste  “46’ die kende zijn vak. Op de meerdaagse fondvluchten presteerde deze doffer het om 5 keer bij de top van het nationale concours te eindigen in de meerdaagse fondvluchten. En was heeft hij voor een achtergrond? Hij komt uit de stamdoffer die Thijssen heeft van Eyerkamp. En die heeft in zijn bloed zitten de geestdrift van de zwarte moordenaars van wijlen Math. Braakhuis en de furie van  het soort van v/d Wegen. Als men weet dat M.Thijssen, met ene van dit kaliber, in het seizoen van 2007 nationaal duifkampioen werd dan is de uitkomst zo klaar als een klontje. Zo als gezegd was Thijssen met 6 duiven mee en 5 stuks van dit zestal die versaagden niet. Hier kunnen we de loftrompet laten schallen voor de sterkste van de WEFO. Want….. waar verliezers zijn, moeten overwinnaars tegen over staan. Ook deze Tarbes maakt op deze regel geen uitzondering. De eerste prijs bij de WEFO werd dus niet behaald door een nieuweling maar door een ervaren fondman. En die heet M. Thijssen uit Thorn. Met het resultaat van 1-42-173-220 en 256 met 6 duiven op deze bloedhete Tarbes, bevestigd hij een man van naam te zijn. We feliciteren hem hartelijk met zijn zege en het geweldige succes. Proficiat !!!!. De  medailles voor de overwinnaars kent drie kleuren . Dus ook eentje van zilver. En die medaille, van het zuiverste zilver, die wint L.Gripsen uit Stevensweert. Dat was er ook ene die weinig rust kende in de nacht van vrijdag op zaterdag. Want die Grispen had 7 duiven ingekorfd die zoveel energie in hun lijf hadden dat hij er zijn huis onder wilde verwedden dat er minsten vier stuks van dit zevental zich niet lieten kisten. Ik ga zelfs voor GOUD durfde hij uit te spreken. En als je dat durft te zeggen dan moet je wel van goeden huize komen. En potverdomme hij maakt er zelfs een potje van. Inderdaad wisten 4 van zijn favorieten de strijd op Tarbes goed te overleven. Ja zelfs te gloriëren. Met de zijn 2^e, 27^e, 137^e en 237^e prijs,  gaat L.Grispen de geschiedenis in als een van de beteren op deze Tarbes. De bronzen medaille die wint M.Bonné uit Maasbracht. Die liefhebber die liet zien dat de . Dat mag ik gerust wel zeggen als ik zie dat deze knaap met 4 duiven er 3 in de lijst brengt.  Hij wint zowaar de 3^e prijs en de 155^e prijs en bij het sluiten van de wedstrijd, om 14.06 uur,  pikt hij ook nog de 268^e en de laatste prijs mee. Als je de goede eenmaal hebt is het een klein kunstje om ze te pakken. Dat blijkt wel !. De nummer vier in de top-tien dat is M.van Heel uit Maria-Hoop. Deze melker is op deze vlucht een echte topper. Van de 7 duiven die hij mee had brengt hij er 3 terug die hartstikke vroeg over de streep bollen. Als er een stijlprijs te verdienen was dan ontging hem deze prijs beslist niet. Met zijn 4^e, 20^e en 24^e prijs is er maar ene die met zijn kop in de wolken kan lopen en dat is M.van Heel uit Maria-Hoop. Wie doet het hem na? . De 5^e prijs die pakt A. Goessens uit Elsloo. Dat is ook een fondmatador met de juiste mentaliteit. Het zal hem aan zijn hart gaan dat hij op deze vlucht tussen de mannen zit die overwegend de dienst uit maken. Het nummertje 6 in de uitslag dat is voor Gaby Lehnen uit Kirchhoven. Nooit van gehoord maar nu dus wel. Met zijn 6^e en zijn 163^e prijs van 6 duiven is deze Gaby nu geen onbekende meer. J.Minten in Sevenum die zit tussen de vleugels met 2 spetters. Hij sprint in de kopgroep mee naar de 7^e prijs en maakt het helemaal goed om daarbij ook nog de 153^e prijs binnen te pikken. Iemand die ook geducht is op de grote fond dat is Jos Hermens uit Echt. Dat heb ik al meerdere keren gezegd en geschreven. Nu zit hij weer tussen de kopstukken met twee van de drie. Met zijn 8^e en 56^e prijs laat hij weer zien dat hij fenomenen op zijn hok heeft zitten.  De 9^e prijs die klokt het duo Heynen-van Mulken uit Susteren. Maar om het nog leuker te maken pikken ze ook nog prijs 28 uit de top erbij en zijn zodoende echte blikvangers. Het nummertje 10 van de kopgroep die pakt de Huub Nijsten uit Geulle. En dat is een mijnheer die al diverse keren door de nationale molen is gegaan. Met zijn prijzen als 10-172-197 en 230 heeft hij nu ook weer zijn draai gevonden. Dit waren dus de toppers op deze loodzware Tarbes. Ook al de andere prijswinnaars gefeliciteerd. Zij verdienen zeker ook een compliment. Tot een volgende keer. Ajuus.

Namens de WEFO: P.Schepers.